Supervisie is een begeleidingsvorm onder leiding van een supervisor waarin mensen, die beroepsmatig met mensen werken, hun eigen stijl van werken verkennen, indien  nodig verbeteren en actualiseren. Het is een methodische, leergerichte begeleidingsvorm, met als voornaamste doel in de toekomst je handelen zelf te kunnen beschouwen en bijstellen.

Supervisie is bijvoorbeeld geschikt voor: psychosociaal therapeuten, leidinggevenden (in en buiten de zorg), leraren, adviseurs en coaches, maatschappelijk werkenden, artsen, fysiotherapeuten.

Werken met mensen vraagt van jou als hulp-of dienstverlener de interactie met je medemens onder de loep te kunnen nemen. Professionaliteit vraagt om reflectie op je eigen wijze van reageren. Door reflectie is het mogelijk eigen patronen en aannames te ontdekken. Pas als je dit (h)erkent is het mogelijk handelingsalternatieven te zoeken en je eigen te maken.

In de supervisie gesprekken zoeken we naar achterliggende motieven en overtuigingen die sturend zijn in jouw manier van werken. Afstemming van denken, voelen, kunnen durven mogen en willen is hierbij een belangrijk doel; wat past jou, en wat is adequaat in een bepaalde situatie. Je werkcontext is hierbij steeds uitgangspunt.

Mijn werkstijl als supervisor:

Met de dialoog als voornaamste middel, zoek ik samen met jou, de supervisant, naar wat helpend kan zijn. Uitgangspunt is dat je door middel van de dialoog met mij, meer zicht krijgt op de dialoog met jezelf. Door jou gestelde doelen zijn hierbij richtinggevend, indien nodig worden deze doelen in de startfase verhelderd.

Na de startfase, waarin naast kennismaken en het vaststellen van doelen ook elkaars verwachtingen duidelijk worden, volgt de middenfase. Binnen deze fase zoeken we naar mogelijkheden in jezelf om je doelen te bereiken.

In ons contact streef ik het PPT-principe na, wat staat voor Presentie, Prudentie en Transparantie.

- Presentie wil voor mij zeggen aanwezig zijn, zichtbaar zijn in wie je bent, en zoveel mogelijk in het hier en nu zichtbaar (laten) zijn van wat er speelt.

- Onder prudentie versta ik zorgvuldig afgestemd, rekening houdend met ieders mogelijkheden, vragen, uitdagingen en inzichten. Aansluiten is hierbij belangrijk, zowel volgend, ondersteunend als spiegelend.

- Met transparantie wil ik uitdrukken dat helder blijft wat we doen, het gaat tenslotte om jouw  proces, en wat we doen staat steeds ten dienste van dit proces. Door dit voortdurend helder te maken, groeit je zelfinzicht, zodat je na de supervisiereeks in staat bent zelfstandig met je vragen en doelen te werken. De eindfase is hierin van groot belang, aangezien we in deze fase jouw verworvenheden evalueren, en afscheid nemen van elkaar.

Naast dialoog kunnen we kiezen voor andere werkvormen, indien dit jouw proces ten goede komt. Soms kan het verhelderend werken het verbale te verlaten, en op een ander niveau ontdekkend te zijn. Mijn ervaring is dat er non-verbaal heel wat ont-dekt kan worden. Als haptotherapeut werk ik met belevingsgerichte vormen, waarbij het contact het belangrijkste middel is. In de supervisie zal dit contact vooral via materiaal plaatsvinden, (in tegenstelling tot de therapie, waarbij er vaker sprake is van aanrakend contact).

De haptonomie is voor mij een belangrijke inspiratiebron. Zowel de ervaringen die ik zelf heb opgedaan tijdens mijn scholing en nog steeds opdoe in mijn praktijk, als door het bestuderen van inzichten die hieraan ten grondslag liggen. Veldman, Terruwe,  Merleau-Ponty en Damasio zijn hierin mijn favorieten. Ook buiten de haptonomie vind ik inspiratiebronnen. Van Dalai Lama tot het onlangs geschreven “Werken in Dialoog” door C. van den Berg.

De grootste inspiratiebron  is echter het leven zelf. Beweging, meebewegen en in beweging brengen met en door mensen, muziek en natuur is voor mij belangrijk. Ik hou ervan het leven en wat zich daarin aandient uitgebreid te ontmoeten.

De supervisie kan plaatsvinden in mijn praktijk in Druten, maar indien gewenst kunnen we ook in Arnhem afspreken.